Opinia
dotycząca stwierdzenia, czy PN-B-02151-3:1999 jest normą do obowiązkowego stosowania w budownictwie w naszym kraju
W związku z pojawiającymi się zarzutami, że norma
PN-B-02151-3:1999 Akustyka budowlana.
Ochrona przed hałasem a budynkach - Izolacyjność akustyczna przegród w budynkach oraz izolacyjność akustyczna elementów budowlanych nie jest dokumentem do obowiązkowego stosowania w naszym kraju, wyjaśniam:
1) Art. 5 p.1 Ustawy Prawo Budowlane [1] wymienia ochronę przed hałasem jako jedno z sześciu wymagań podstawowych w stosunku do obiektów budowlanych.
Pełny tekst tego punktu brzmi:
Art. 5. 1. Obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając:
1) spełnienie wymagań podstawowych dotyczących:
a) bezpieczeństwa konstrukcji,
b) bezpieczeństwa pożarowego,
c) bezpieczeństwa użytkowania,
d) odpowiednich warunków higienicznych i zdrowotnych oraz ochrony środowiska,
e) ochrony przed hałasem i drganiami,
f) oszczędności energii i odpowiedniej izolacyjności cieplnej przegród;
2) Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie [2], zawiera osobny
dział IX Ochrona przed hałasem i drganiami - wymogi, podający między innymi następujące wymagania:
§ 323. 1. Budynek i urządzenia z nim związane powinny być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby poziom hałasu, na który będą narażeni użytkownicy lub ludzie znajdujący się w ich sąsiedztwie, nie stanowił zagrożenia dla ich zdrowia, a także umożliwiał im pracę, odpoczynek i sen w zadowalających warunkach.
2. Pomieszczenia w budynkach mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej należy chronić przed hałasem:
1) zewnętrznym przenikającym do pomieszczenia spoza budynku,
2) pochodzącym od instalacji i urządzeń stanowiących techniczne wyposażenie budynku,
3) powietrznym i uderzeniowym, wytwarzanym przez użytkowników innych mieszkań, lokali użytkowych lub pomieszczeń o różnych wymaganiach użytkowych.
§ 326. 1. Poziom hałasu oraz drgań przenikających do pomieszczeń w budynkach mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej, z wyłączeniem budynków, dla których jest konieczne spełnienie szczególnych wymagań ochrony przed hałasem, nie może przekraczać wartości dopuszczalnych, określonych w Polskich Normach dotyczących ochrony przed hałasem pomieszczeń w budynkach oraz oceny wpływu drgań na ludzi w budynkach.
2. W budynkach, o których mowa w ust. 1, przegrody zewnętrzne i wewnętrzne, a także elementy budowlane powinny mieć izolacyjność akustyczną:
1) od dźwięków powietrznych dla: ścian zewnętrznych, stropodachów, ścian wewnętrznych, okien w przegrodach zewnętrznych, drzwi i okien wewnętrznych,
2) od dźwięków powietrznych i uderzeniowych dla stropów,
nie mniejszą od określonej w Polskiej Normie dotyczącej izolacyjności akustycznej przegród w budynkach oraz izolacyjności akustycznej elementów budowlanych.
W związku z tym, że Polską Normą dotyczącą izolacyjności akustycznej przegród jest norma
PN-B-02151-3:1999, zawarte w niej wymogi są w świetle prawa obowiązujące.
Jest prawdą twierdzenie, że większość polskich norm nabrała charakteru fakultatywnego po wejściu Polski do UE, lecz należy zarazem podkreślić, że
w sytuacji, gdy norma jest przywołana w Rozporządzeniu Ministra, staje się ona dokumentem obowiązującym.
Wykaz dokumentów źródłowych:
[1] Ustawa z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo Budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414) z późniejszymi zmianami.
[2] Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75/2002, poz. 690) wraz z późniejszymi zmianami.
dr inż. Stanisław Kania
Konsultant ds. naukowo-technicznych VG-ORTH Polska
Wrocław, 06.07.2009