Dla wykonawców

NAJCZĘŚCIEJ SPOTYKANE BŁĘDY POPEŁNIANE PRZY WYKONYWANIU ŚCIAN DZIAŁOWYCH MULTIGIPS:

  • Jeśli występują pęknięcia w strefie ponad otworem drzwiowym, sprawdź: - czy połączenia pomiędzy płytami są dokładnie wypełnione klejem:
    - czy płyty zostały odpowiednio rozmieszczone (patrz dział montaż stolarki drzwiowej),
    - czy połączenia pomiędzy płytami są dokładnie wypełnione klejem,
    - czy podczas wykonywania nadproża płyty były podparte,
  • Jeśli klej gipsowy wiąże zbyt szybko sprawdź, czy został przygotowany w prawidłowy sposób (patrz dział montaż - pierwszej warstwy),
  • Jeśli występują pęknięcia w miejscu łączenia ścian działowych ze stropem lub w innych miejscach, sprawdź: - w jaki sposób były wykonywane bruzdy instalacyjne (patrz dział montaż instalacji) - czy połączenie ścian ze stropem zostało szczelnie wypełnione spoiwem wypełniającym MultiGips FG70 - czy przekładka elastyczna została przyklejona na całej szerokości ściany (czy połączenie jest w pełni elastyczne).

 

Do najczęstszych przyczyn odpadania tynków gipsowych należy:

  • Gruntowanie środkami adhezyjnymi oraz wykonywanie tynków na przemarzniętych  podłożach. Świadczy o tym łatwe łuszczenie się warstwy środka adhezyjnego oraz pozostałości tynku,
  • Wykonywanie tynków na podłożach wilgotnych. Ponieważ do tego typu awarii dochodzi zwykle po upływie wielu miesięcy od zakończenia robót tynkarskich, stwierdzenie przyczyny wymaga zwykle przeprowadzenia analizy chemicznej pobranych próbek podłoża. Czynnikiem wskazującym na zbyt dużą wilgotność podczas tynkowania jest obecność w strefie powierzchniowej betonu kryształków soli, powodujących utratę przyczepności,
  • Niewłaściwe stosowanie środków adhezyjnych, a zwłaszcza ich rozcieńczanie. Dochodzi wówczas do rozwarstwienia powłoki adhezyjnej –stwierdzić to mozna zarówno na powierzchni betonowej jak i w odpadniętych płatach tynku,
  • Wykonanie wyprawy tynkarskiej o zbyt dużej grubości (nie powinna ona przekraczać 15 mm). Wyrównanie tynkiem dużych nierówności podłoża to zwiększanie ciężaru wyprawy tynkarskiej, a zarazem siły odrywającej od podłoża. Stropy z  dużymi  nierówności stanowią podłoże nieodpowiednie dla wszelkich wypraw tynkarskich. W takich przypadkach stosować należy zabudowę z płyt gipsowo – kartonowych na ruszcie.

 

Najczęściej spotykane błędy podczas stosowania płynnych środków adhezyjnych:

  • dążenie do uzyskania oszczędności poprzez rozcieńczanie wodą fabrycznie gotowego produktu, prowadzące do obniżenia wytrzymałości  mostka przyczepnościowego, a zatem do odpadania tynku od powierzchni betonowej (normy zużycia wynoszą średnio 300 - 400 g/m2),
  • niedokładne i nierównomierne nanoszenie na podłoże. Przed użyciem nie wolno zapominać o wymieszaniu zawartości pojemnika - składniki środka adhezyjnego mają skłonność do segregacji,
  • zbyt szybkie przystąpienie do nanoszenia zaprawy tynkarskiej po zagruntowaniu podłoża. Okres utwardzania się powłoki adhezyjnej wynosi zwykle około 12 godzin.